Christelijke columns en gedichten
Even later stapte datzelfde meisje op het podium, om spontaan een getuigenis te geven. Ze las een stukje uit Efeze 5 en vertelde heel opgewekt dat die tekst haar veel bemoediging bracht. Ze vertelde dat ze ziek was en niet lang meer te leven had. Ondanks dat vooruitzicht kon ze wandelen in liefde, samen met God. Ze wenste dat ons allemaal toe en spoorde aan om elkaar vast te houden. Op de achtergrond klonk een bekend kinderliedje… Lees verder
Hallo?
Goedenavond, meneer! U spreekt met Brzeet Bzzanssen
van Global Markets Teleterreur. Spreek ik met de heer
Vesely? Spreekt u mee. Oh, wat fijn, meneer, dat ik u tref.
Nou, meneer Vesely, ik mag u een geweldig aanbod doen.
Namens Bellie 3 mag ik u een abonnement aanbieden dat 200
keer goedkoper is dan uw huidige... Lees verder
Het is geen lust, het is een onbegrensd verlangen dat alles goed met haar mag gaan. Dat ze zal winnen in dit leven. Hij gunt haar wilde bijenhoning en alle dagen pret. Voor altijd mag ze galopperen, op de telgang van geluk. Met hem of wie dan ook. En als ze instemt, dan legt hij zijn vingertoppen op haar slapen, armen kruislings op haar rug, haar kattenkopje op zijn schouder. Ze is zacht, als versgevallen sneeuw. (...) Lees verder
Morgen word ik pappa. Dan krijg ik liefde om te geven, nog meer dan ik mezelf zou kunnen wensen. Dan stem ik mijn gitaar en schrijf het loflied van de eeuw. Dan neem ik stille tijd en snuif wat lijntjes van het leven. En door de luiers en babybillen heen, zal ik de geur van een wonder ruiken (...)
(...) Soms lijkt God zo ver weg, maar als je heel goed om je heen kijkt, dan zie je Zijn aanraking in zoveel dingen en mensen om je heen. Er zijn van die momenten waarop je voelt dat God tot jou spreekt. Sommige mensen planten met hun laatste adem een vlaggetje in de sneeuw, met hun naam erop geschreven. Zo wappert het op 2400 meter in het Slowaaks, Duits en Pools: “Pavel was hier, Johanna was hier, Zwordnovyowski was hier”. Hypernerveus, maar in alle oprechtheid, schrijf ik op de zakdoek, “God is hier”. Het wordt stil. Er wordt aangestaart (...) Lees verder
Welvaart heeft Nederland in z’n greep. Ik heb me laten vertellen dat een vrachtwagen per kilometer 1200 sigaretten uitademt. Denk daar maar eens aan, als je met je cabrio over de A15 zoeft richting rookvrije werkplek. Ik geef het land nog een jaar of 20 en dan moeten we massaal de Zwitserse bergen in vluchten voor wat frisse lucht. Tegen die tijd zullen ze daar ook wel aan nieuwe politiek doen en worden we met het etiket ‘economische vluchteling’ opgeplakt, terug gestuurd naar ons dioxineland. “Hebben jullie zelf gedaan”, wordt er dan op z’n Zwitsers gelispeld. Voll ist voll! (...) Lees verder
Stikkend in de modderzooi, grijp ik me vast aan iets stevigs. Is het een stuk hout? Is het een hand? Ik sleur mezelf op het droge waar ik nieuwe kleren krijg aangereikt. Het is nog merkkleding ook! Buitengewoon sterk en kostbaar spul. Op het wasvoorschrift staat ‘Gerechtvaardigd door het geloof’. De kleding zit nog wat ruim, maar ik besluit ze te houden. (...) Lees verder
(...) Dan word ik ineens getroffen door een folder van Stichting Vluchteling. Onder de titel ‘Blij met alles’, wordt aandacht maar vooral geld gevraagd voor vluchtelingen in Darfur. Kleine Fatma vertelt haar verhaal en geeft haar definitie van ‘alles’: Schoon water, een zeil boven je hoofd, een voedselpakket en eerste hulp bij diarree. Daar steek ik aardig bij af met mijn design radiator van 600 euro. (...) Lees verder